بسم الله الرحمن الرحيم
ربيع در ربيعتون مبارك
لعن علي عدوك يا علي ......
سلام
محاسن و فضيلت هاي اخلاقي من مثل همون عطريه كه فقط عطار ازش تعريف مي كنه 
يكيش اينه :
من تو دنيا مثل يه بچه ي 3 4 ساله هستم .
مدام دارم لاي دست وپاي بزرگترا اين طرف اون طرف مي پرم .
حرفم تو حرفاشون گم ميشه .
به شيطوني هاي زشتشون مي خندم .
من با اين بچه كنار نمي اومدم تا چند روز پيش .
بچه اي كه كفش پاشنه بلند مي پوشيد تا شكل بزرگا بشه .
ولي الان بهش افتخار مي كنم .
به كودكي كه تمام وجود منو گرفته .
چي شد كه افتخار مي كنم ؟
چند روز پيش تو كلاس علم تمرين ( كه فدراسيون ووشو براي دوره ي مربيگري
گذاشته بود ) فهميدم چقد
خوب مي تونه بفهمه و عمل كنه .
استادمون مي گفت : سر كلاساتون هيچ وقت تمام يه تكنيك رو به يه بچه ي 4 ساله
نگيد . اون نمي فهمه 45
درجه يعني چي .موازي چطوريه....
خودتون بريد روبه روش تكنيك رو بزنيد اون بچه با چشماش مي فهمه كه بايد پاشو
45 درجه يا به قول
خودش كج بزاره يا مثلا دستاش رو مثل پنجولاي پيشي تو هوا بكشه ....
خب حالا خودم .
گفتم كه تودنيا مثل يه بچه گيج شدم . من معني و حكمت كاراي خداي خودم رو نمي دونم .
مثل اومدن و رفتن فصل ها.
ولي اين دفعه اين بچه به داد من رسيد و دستم رو گرفت.
الان مي تونم بهارو با چشمام با دستام ....حس كنم .
چطوري ؟
خب
خداي من همه جا رو تازه كرد . نمي دونم چرا ؟ ولي مي دونم بايد تازه بشم .
خداي من غم و سردي رو از درختا برداشت . چرا ؟ خب منم سعي مي كنم غم وسردي رو از دل ادماي
خوب خداي خودم بردارم.
خداي من با مهربوني دست كشيد رو برف و يخ كوه .كوه سخت با شرمندگي اشكاش تو دل طبيعت جاري شد .
اخه چطوري ؟ پس اگه كوه با تمام سختي و سرديش اشكاش تو دامن دشت ريخت خداي من حتما قلب منو هم
عوض مي كنه ......
بهاري باشيد 
يا علي
